Wspiera stawy i kosztuje grosze. Omijają w sklepie, a ja robię z tego rosół kolagenowy

Gdy chcę wesprzeć układ ruchu, gotuję wywar z kurzych łapek. Ta część składa się głównie z tkanki łącznej i obfituje w kolagen typu II. Ten rodzaj jest kluczowy dla regeneracji chrząstki stawowej i wzmacniania kośćca. To jednak nie wszystko, bo zawarte w nim związki wspierają też skórę, włosy i paznokcie. Pomagają przy tym uszczelniać jelito, łagodząc podrażnienia i stany zapalne.

Jak gotować kurze łapki na kolagen?

Aby wydobyć kolagen z kurzych łapek, trzeba zastosować kwaśny dodatek, taki jak ocet lub sok z cytryny. Zawarte w nim kwasy pomagają rozpuścić twardą strukturę chrząstek i ścięgien, uwalniając cenne białka do wody. Kluczowe jest ponadto gotowanie ich na jak najmniejszym, „migającym” ogniu przez co najmniej 4-6 godzin. Tak powstały bulion jest esencjonalny i kleisty, a po wystygnięciu zamienia się w sztywną galaretę.

Aby poprawić smak takiego rosołu, do gotowania dorzuca się dodatki takie jak włoszczyzna, cebula i przyprawy. Najczęściej to liść laurowy i ziele angielskie, a ponadto świeże lub suszone zioła.

Jak zrobić rosół kolagenowy z kurzych łapek?

Używam na niego sporej porcji łapek, bo około 1,5 kilograma na ponad 2 litry gotowego rosołu. To sprawia, że ma pokaźną dawkę kolagenu i jest bardziej sycący. Najpierw moczę je w przez pół godziny wodzie z octem jabłkowym, a później gotuję przez 5 godzin z nową porcją wody i octu. Nie martwię się przy tym o jego zapach, bo kwas octowy odparowuje. Na około półtorej godziny przed końcem dokładam obraną włoszczyznę, ale bez cebuli. Z przypraw stosuję tylko ziarnisty pieprz, a solę dopiero na końcu.

Wystudzony wywar zamrażam w foremkach do lodu i dokładam po 2-3 kostki do każdej zupy i sosu, a nawet do kaszy. To chyba najtańszy „suplement” kolagenowy na świecie.

Wywar z kurzych łapek – wskazówki

Kurze łapki to najtańszy element kurczaka, który można kupić w supermarketach, sklepach mięsnych i tych rzemieślniczych. W miarę możliwości warto wybrać produkt z kurczaków z wolnego wybiegu, zagrodowych lub ekologicznych. Zwykle zawierają mniej zanieczyszczeń i więcej kolagenu, bo dzięki odpowiedniej ilości ruchu mają mocniejsze stawy.

Ważne przy tym, by używać tylko łapek z odciętymi pazurami, ponieważ zbiera się pod nimi brud. Najlepiej sięgać po przygotowany już produkt, bo inaczej trzeba też ściągać twardą, żółtą skórę. Ta część również gromadzi zanieczyszczenia i psuje zapach rosołu. Aby móc łatwiej zdjąć ją wraz z modzelami, trzeba wrzucać łapki partiami na 30-60 sekund do wrzątku, a następne do zimnej wody. Nie należy przy tym parzyć ich za długo, bo inaczej skóra nie będzie chciała zejść.